Ustawienia nie są i nie dążą do bycia psychoterapią.
Natomiast mogą ją pięknie uzupełnić. Takie jest moje osobiste doświadczenie i części klientów, bowiem na sesje do mnie przychodzą także osoby w trakcie lub po procesie psychoterapii.
W moim doświadczeniu, z grubsza:
1. Obydwa procesy wymagają odwagi i decyzji: ‘chcę do inaczej’.
2. Proces psychoterapii to przede wszystkim systematyczność sesji plus ich trwanie w czasie. To dedykacja w czasie. Powroty do przeszłości osobistej, regres w emocjach, poczucie przytłoczenia. Ten moment wymaga mocnego trzymania przez psychoterapeutę, wytrzymania procesu klienta. Ten zasób mają ci psychoterapeuci, którzy sami z sukcesem przeszli ten proces. Wytrzymali siebie.
3. Relacja pomiędzy psychoterapeutą a klientem to klucz sukcesu psychoterapii. Podstawą relacji jest zaufanie klienta do psychoterapeuty. Psychoterapia wymaga schematu, bo buduje poczucie bezpieczeństwa u klienta wiodące do zaufania. Nie ma znaczenia nurt jeżeli obydwie strony są otwarte i gotowe na postawienie na kartę człowieczeństwa przede wszystkim.
4. W procesie psychoterapii klient uczy się uważności na siebie, na swoje przekonania, na swoje emocje i na swoje działania oraz akceptacji tych części siebie. Osoba wzmacnia się poprzez lepsze rozumienie siebie i swoich mechanizmów, poprzez dostęp do emocji i ich czucie bez osądu.
5. W procesie psychoterapii klient uczy się nowych przekonań, zaczyna działać inaczej, sprawdza jak się ma w nowym.
6. Ustawienia pracują inaczej, dlatego nie ma potrzeby regularnej powtarzalności sesji, wręcz jest to niepolecane.
7. Ustawienia patrzą na system jako całość, nie tylko na klienta. Np. na system klienta w którym funkcjonuje (np. firma, rodzina, którą założył) lub z którego pochodzi (rodzina, ród).
8. Ustawienia patrzą na nieporządek systemowy, mówiąc zwięźle: patrzą gdzie miłość przestała płynąć.
9. W ustawieniu chodzi o pojednanie klienta z własnym obrazem wewnętrznym. Podobnie jak w psychoterapii dochodzi do kontaktu z przeszłością poprzez doświadczenia osobiste osoby w teraźniejszości.
10. Ustawienia to metoda fenomenologiczna. Bada subiektywne doświadczenia osoby poprzez nie osąd i uznanie w systemie tego co jest i tego co było w kontekście porządków miejsca, czasu i wymiany.
11. Ustawienia to proces duchowy przede wszystkim. Dusza, Pole Ducha to pojęcia i doświadczenia podstawowe.
12. W ustawieniach mogą pokazać się emocje, przekonania, natomiast ich badanie nie jest celem samym w sobie, są raczej drogowskazem, punktem wyjścia do ustawienia.
13. W ustawieniach konstelator i klient nie potrzebują być w relacji trwającej w czasie. Wręcz nie muszą się znać, by mogło dojść do ustawienia. Klient może ale nie potrzebuje wracać na kolejne sesje.
14. Podobnie jak w psychoterapii, konstelator potrzebuje być w głębokim połączeniu ze sobą, ze swoimi emocjami, z porządkami systemowymi, innymi słowy – ‘ze swoją metodą’, by móc poprowadzić klienta. Konstelator potrzebuje najpierw wytrzymać siebie, by nie dopuścić do tzw. projekcji na klienta lub by nie ulec żądaniom klienta, by mu się przypodobać. Konstelator potrzebuje być w wewnętrznej postawie nieosądzania, uznania dla wszystkiego co jest. Nie staje po żadnej ze stron, nie współczuje, uznaje los klienta i ufa, że klient go udźwignie.
16. Po ustawieniu najlepiej o nim zapomnieć i pozwolić pracować temu co wydarzyło się podczas ustawienia. Zmiana się pokaże, najczęściej po czasie, najbardziej w postawie wewnętrznej, która przełoży się na decyzje i działanie w życiu.
Magdalena Magrian-Lewandowska
Zdj. Boskie Tatry.
————————
Sesje 1:1, 1:2 stacjonarnie w Gdańsku i online.
Ustawienia systemowe, rodzin, hellingerowskie.
Coaching systemowy.
Sesje germańskiej nowej medycyny, psychobiologii przy użyciu biorezonansu.
Więcej info: magdalenamagrian.com
