Obrzęk pod oczami, spuchnięte kostki, spuchnięte ramiona, cellulit.

To zatrzymana woda w ciele, zatrzymany ruch limfy. Limfy, której zadaniem jest sprzątać nasz organizm i go chronić.

Limfę rusza RUCH CIAŁA. Też np. masaż, ale masaż daje efekty krótkotrwałe jeżeli brak jest ruchu. Nie ruszysz limfy w inny sposób.

Limfa potrzebuje być ruszana CODZIENNIE.

Dostaliśmy ciało do ruszania nim.

Kto tego nie przyjmuje i nie praktykuje płaci wysoką cenę zastojem w ciele i życiu.

Obrzęk pod oczami to zablokowany przepływ limfy w węzłach chłonnych szyi.

Spuchnięte kostki to zablokowany przepływ limfy w węzłach chłonnych pachwin.

Spuchnięte ramiona to zablokowany przepływ limfy w węzłach chłonnych pach.

Obserwuję temat uważnie w sobie i u klientek od lat.

Kto chętny może połączyć temat w sobie wielowymiarowo i ruszyć ciało, duszę, umysł. Zresztą, gdy zaczynasz pracę na jednym z tych poziomów, zmiana zaczyna oddziaływać na resztę. Bo to jest połączone.

Mam takie wnioski:

– człowiek, bez względu na wiek, potrzebuje ruchu. CODZIENNIE. Inaczej zastyga, sztywnieje

– ruch powinien być dostosowany do wieku, płci, osobowości, potrzeb

– w odpowiedzialności człowieka dorosłego jest odnalezienie dla siebie optymalnego ruchu na dany moment w życiu (to się zmienia)

– jeżeli się ruszasz a masz zastoje limfy to znaczy, że ruszasz się nieprawidłowo lub za mało w stosunku do stylu życia np. siedzącej pracy

– kobieta 40+: potrzebuje się ruszać w sposób zapewniający wzmocnienie przede wszystkim: bioder, odcinka krzyżowego, nóg, jednym słowem ‘bazy’; jestem zwolenniczką ruchu, maksymalnie bez wykorzystania sprzętów zewnętrznych, po prostu ja i moje ciało; jestem za ruchem spontanicznym, gdzie prowadzi ciało; jestem za rozciąganiem ciała, za zadawaniem mu zadań trudnych, nowych ale nie przekraczających, nie siłowych; robotę robi rozmowa z ciałem podczas ruchu; ruszać się mniej ale codziennie (można zacząć od 10 minut dziennie, nie polecam więcej niż pół godziny, ale to każdy potrzebuje odkryć sam dla siebie); a najlepiej to ruszać się cały dzień (np. 10 przysiadów co 2 godziny, 5 minut porannego rozciągania, masowanie stóp wieczorem).

Wierz mi, efekty obserwujesz praktycznie od razu.

Moment, gdy zaczynasz ruszać się świadomie, zmieniasz samoistnie bez wysiłku sposób odżywiania. Odpuszczasz diety, restrykcje, ideologie, teorie. Jednym słowem przestajesz się wstydzić i karać swoje ciało. Zaczynasz odpowiadać intuicyjnie na jego potrzeby, słuchasz go, a tak naprawdę: siebie. Przestajesz ciału robić pewne rzeczy, przestajesz je maltretować, zaczynasz szanować.

Psychobiologia, emocje, przekonania, symbolika, ustawienia systemowe:

Zatrzymane ciało nie bierze się znikąd.

To zatrzymane emocje, to przekonania, których nie kasujemy, trzymamy się starych schematów. Jeżeli limfa usuwa toksyny z ciała i je chroni na poziomie biologicznym, to potrzebuje współpracy umysłu. Potrzebujemy podjąć decyzję, by przyjrzeć się toksycznym schematom, które nas w życiu zatrzymują. Potrzebujemy praktykować obecność i uważność na to co czujemy, szczególnie tak zwane negatywne emocje i pozwalać sobie na ich czucie bez osądzania, wstydu i poczucia winy, na przepływ przez ciało a wtedy przypłynie też limfa.

Np. te same nawyki poranne od lat; te same kosmetyki; te same osoby w naszym otoczeniu; te same poglądy na świat, politykę; ta sama praca; ten sam wypoczynek; te same reakcje na wydarzenia – nie wpuszczamy nowego, innego.

Dlaczego nie wpuszczamy?

Z lęku. Czasem z nadmiernego komfortu prowadzącego do lenistwa, wracam do tematu nawyków.

Dla mnie najważniejsze: woda symbolizuje matkę, a dokładnie naszą relację z nią. Nie płynie z mamą. 'Zatrzymana mama’ można powiedzieć. Kurczowo trzymające się niej dziecko, najczęściej dlatego, że czegoś nie dostało, jest brak. Albo dostało to co nie karmiło, co nie było bezpieczne. I ciało ten brak, kurcz, nadmiar przemocy pokazuje. Robimy sobie już to sami, taki wzorzec.

Jak jest ciężko z mamą, jest ciężko w ciele.

Mama uczy, że można brać od świata bezpiecznie, gdy można brać bezpiecznie od niej. Życie wtedy płynie, jesteśmy.

Jak nie można od mamy bezpiecznie brać, przyjmować, to potem mamy taki stosunek do życia, to będziemy się trzymać kurczowo utartych ścieżek, tej odrobiny jej uznania, którą dostaliśmy jako dziecko. Dominuje wtedy lęk, często wypierany, na który nakładamy maskę walecznych kobiet.

Nie chciałabym tutaj iść schematami, ale potrzebuję uprościć, Ta bazowa relacja w naszym życiu ma ogromne znaczenie na ciało, szczególnie, gdy jestem kobietą. Temat rzeka. Warto z nim pracować, nawet gdy czasem mamy dość.

Jeżeli Twoim tematem jest lęk w życiu, obrzęki ciała, trudna relacja z mamą, serdecznie polecam Ci codzienny, z szacunkiem do siebie, ruch ciała, taki, który lubisz i chętnie go wykonujesz, ale różnorodny. Szukaj go, odpowiedzi przyjdą. Zapytaj ciało, odpowie Ci z radością.

Ruch ciała zmienia bardzo wiele w życiu, potwierdzam.

Magdalena Magrian-Lewandowska

p.s. I tutaj niniejszym Ci polecam Zarinę Del Mar, znajdź ją na SM. Do pracy z nią nie potrzebujesz dobrej znajomości angielskiego. Ten post jest inspirowany tym czego się od niej nauczyłam i sprawdziłam na sobie. Ta kobieta pokazała mi moje ciało w innym świetle, z innej perspektywy, wręcz wymiarze 5D i nauczyła prawdziwej, szczerej radości z ruchu.

Na zdjęciu: ruch w Tatrach niezawodny

—————-

Zapraszam do wspólnej pracy

Sesje indywidulane, konsultacje: ustawienia systemowe, hellingerowskie, psychobiologia, praca z wewnętrznym dzieckiem, praca z emocjami, praca z przekonaniami.

Sesja trwa 1h.

Cena: 422zł

Zapisy magdalena@magdalenamagrian.com