Lęk o dziecko to lęk przed stratą i bólem.

Lęk przed oceną przykryty lękiem o dziecko to lęk przed byciem odrzuconym, wykluczonym.

Lęk przed oceną, że jestem rodzicem niewystarczającym, że jak ‘coś się stanie’ to będę obwiniony i zawstydzony. Robi to rodzicom np. rodzina, znajomi, internet, lekarze, szkoły. Ten lęk nasilił się w dobie internetu, bo wtedy osądza już czasem nawet cały świat. Werdykty wydawane są bez sądów, na bazie informacji dostępnych od ręki. Świat łatwo i lekko osądza ‘głupich’ ‘niedojrzałych’ ‘tępych’ ‘prymitywnych’ ‘dzieciorobów’.

Rodzic z wypartym, noszonym od lat, wstydem i poczuciem winy, łatwo ulega lękowi o dziecko. Takiemu lękowi ‘na zapas’ o bycie osądzonym i wykluczonym.

Scenariuszy myśli jest bez liku. Lęk o dziecka życie, zdrowie, naukę, relacje, zainteresowania, wybory, zawód. Pod spodem lęk o opinie i zdanie innych osób.

Projektowany na dziecko lęk objawia się przede wszystkim ograniczaniem jego wolności. W ustawieniach mówimy na to, że dziecko nie jest puszczane do życia.

Oczywiste przykłady: dzieci śpiące z rodzicami, dzieci podwożone do szkoły, dzieci ubierane przez rodziców, dzieci trzymane w domach, dzieci, którym rodzice wybierają towarzystwo innych dzieci, dzieci niewypuszczane na samodzielne wakacje, dzieci przegrzane, dzieci, z którymi się rodzic uczy, dzieci, których rodzice są ‘wiecznie’ w szkole szykując grunt, dzieci do których rodzic wydzwania, dzieci z aplikacjami śledczymi w telefonie, dzieci, którym wybiera się szkoły, studia.

Dzieci zalane lękiem nazywanym pięknie troską. Przemoc w białych rękawiczkach.

Takim dzieciom się nie chce, w sumie wszystkiego, oprócz tego, by mogły zamknąć się w przestrzeni dzisiaj wypełnianej przez gry, SM, internet. ‘Skoro się boisz rodzicu, to ja dziecko lojalnie Ci potowarzyszę’. Marzenie korporacji gamingowej, wirtualnej, narzędzi AI, sprzętu itd. ‘Z pomocą’ przychodzą media epatujące krzywdami dzieci ‘januszów’.

W sercu rodzica noszona jest rozpacz bycia odrzuconym przez własnych rodziców za bycie niewystarczającym, by być zwyczajnie kochanym i akceptowanym w każdej części. Takie dziecko z rozpaczą w sercu łatwo jest zawstydzić i obwinić, weźmie wszystko za odrobinę miłości. Takiego rodzica łatwo zastraszyć, wystarczy nagłówek w internecie.

Gdy jako rodzic nie ufam sobie i światu, nie zaufam swojemu dziecku. Taki porządek życia.

Praca rodzica z własnym lękiem, wstydem i poczuciem winy przynosi ogromną najpierw ulgę a z czasem wolność. Łatwo wtedy o rozróżnienie gdzie mogę coś zrobić a gdzie potrzebuję przyjąć rzeczy jakimi są. Gdzie leży moja odpowiedzialność a gdzie drugiego rodzica. Gdzie potrzebuję uszanować wybory dziecka i dać mu doświadczyć życia, a gdzie trzymać mocno, być obok. Taka praca pozwala widzieć rzeczy na tu i teraz a nie umartwiać je zamartwianiem na zapas w przyszłości. Taka praca pozwala pogodzić się z tym, że jako rodzic popełniłem, popełniam i popełnię błędy. Ale stanie się to tylko i dopiero wtedy, gdy takie same prawo uznam i nadam rodzicom własnym.

Magdalena Magrian-Lewandowska

————————-

To jest miejsce do uznania swojego doświadczenia człowieczeństwa.

Pracuję 1:1, 1:2 z nieuświadomnionymi obrazami wewnętrznymi,

przekonaniami umysłu, wypartymi emocjami,

w życiu doświadczane jako zastój, cierpienie, trud,

silne emocje, brak sprawczości, ‘błędne koło’,

objawy somatyczne (szczególnie skóra, płuca, jelito grube, RZS).

Praktykuję narzędziami ustawień systemowych, psychobiologii, kontaktu z wewnętrznym dzieckiem,

z wypartymi częściami siebie, z emocjami i uczuciami.

Zapraszam Cię na sesję.

Sesje indywidulane, konsultacje. Sesja trwa 1.15-1.5h.

Cena: 422zł

Zapisy magdalena@magdalenamagrian.com