Są to osoby z konkretną potrzebą.

Natomiast w sensie społecznym przychodzą wszyscy. Nie ma znaczenia wiek, płeć, orientacja seksualna, zawód, status majątkowy, pozycja społeczna, narodowość. Człowiek jest człowiekiem, ludzkie trudności mają charakter uniwersalny, nawet jeżeli nie są powszechne.

Ostatnio miałam taki wgląd, że na ustawienia przychodzą osoby, które potrzebują nieosądu.

Nieosądu kim są, kim nie są, jakimi są, jakimi nie są, co czują, jak czują, kiedy czują.

Osąd jest stanem umysłu. Nieosąd jest stanem wewnętrznym, stanem duszy. Jeden i drugi jest, to się łączy, jak wszystko w człowieku.

Kluczem ustawień jest nieosąd, innymi słowy: uznanie dla tego co jest i było. Nazywanie rzeczy jaki mi się pokazują podczas ustawienia nie są per se osądem. Dlatego nieosąd zaczyna się od osoby ustawiającej, od jej uznania dla wszystkiego co jest, od jej uznania Porządków Miłości. Praktyka na sali warsztatowej, edukacja, doświadczenie są ważne, ale bez tej postawy wewnętrznej nieosądu ‘coś’ się zamyka dla ustawienia.

Stan nieosądu wymaga praktyki i dyscypliny. Nieosąd to porządek życia. To praktyka, która wnosi pokój wewnętrzny, a potem wyświetlany jest przez jego praktyka na zewnętrzu.

Nieosąd nie oznacza braku opinii, mamy prawo do swoich przekonań. Nieosąd natomiast sprawia, że nie przywiązujemy się do nich, nie są ostateczne, nie zależy od nich i ich obrony nasz stan być.

Nieosąd czucia, bycia prowadzi do życia w wolności od oporu. Czuję i jestem wolna. Wstyd, poczucie winy, lęk i każda inna są ale nie zniewalają.

A co robi osąd?

Dzieli, tworzy grupy. Pali mosty, zanika komunikacja. Podjudza, zachęca do ataku. Zatruwa, dosłownie krew, jelita, tworzy środowisko dla pasożytów. Oddala od bliskości. Konfliktuje. Wywyższa w iluzji poczucia bycia lepszym. Gardzi, poniża. Ostatecznie atakuje osądzającego.

Przede wszystkim, osąd zawstydza. Dlatego na ustawienia ludzie przychodzą z tematami dla nich też wstydliwymi. Czymś co zrobili albo co im zrobiono. Czymś co chcą zrobić ale w osądzie uważają za wstydliwe, szukają rozwiązań.

Wyparty wstyd wpycha w ramiona poczucia winy. Poczucie winy kalibruje wyżej od wstydu, jest lżejsze do dźwignięcia ale nadal ciężko. Nie bez przyczyny jedna z wiodących religii świata jedzie od wieków na ‘moja, wina, moja wina, moja bardzo ciężka wina’. Pokolenia dały sobie wmówić, uwierzyły, że sam fakt istnienia rodzi winę, grzech pierworodny (!). Zawstydzamy się sami sobą.

W ustawieniach nie ma zawstydzania i nie ma obwiniania. Są porządki, niejawne. Nasz wybór, mamy prawo nie uznawać, swoimi decyzjami i działaniami możemy wybierać inaczej. To rodzi konsekwencje, konkretne, kropka. Jak z grawitacją. Nikt jej nie widzi ale skok na bungee kończy się zawsze ruchem w dół, obserwujemy, że jest.

Wzrost zainteresowania sesjami ustawień jest zauważalny.

Być może jako naród, ludzkość wychodzimy z uwikłania od wstydu, poczucia winy i lęku.

No i pięknie.

Magdalena Magrian-Lewandowska

——————

Zapraszam do wspólnej pracy

Sesje indywidulane, konsultacje: ustawienia systemowe, hellingerowskie, psychobiologia, praca z wewnętrznym dzieckiem, praca z emocjami, praca z przekonaniami.

Sesja trwa 1h.

Cena: 422zł

Zapisy magdalena@magdalenamagrian.com

Więcej info: magdalenamagrian.com