Słowa dziecka do rodzica mogą co najwyżej zaboleć, tak po ludzku.

Natomiast ran nie robią, jątrzą już istniejące.

Te na, które trudno patrzeć, których rodzic jest lub nie świadoma/y.

Dziecko zwyczajnie nie ma możliwości zranienia rodzica, energetycznie nie ma takiej mocy sprawczej. To rodzic przekazuje życie. Przewaga energetyczna rodzica w wymiarze duchowym jest ustawieniem stałym, 'fabrycznym’.

Dziecko mówi tak, bo 'w ataku’ widzi szansę zmiany, dotarcia do rodzica.

Mówi tak, bo właśnie przeżywa własne dramaty, dojrzewa, potrzebuje odciąć pępowinę, a gdy rodzic trzyma się dziecka mocno, czasem trzeba ‘mu przyłożyć’.

Mówi tak, bo samo czuje się atakowane.

Mówi tak, bo zadając ból, koi własny.

Mówi tak, bo sprawdza granice, testuje, obserwuje rodzica.

Mówi tak, bo w duszy prosi: ‘Zobacz mnie, uznaj mnie’. ‘Zobacz siebie, uznaj siebie, wtedy łatwiej mi będzie zająć się własnym życiem’. ‘Pozwól mi żyć po swojemu’. ‘Zaufaj mi, wiem co robię, pozwól mi się sparzyć’.

Dziecko jest jak antena, z precyzją najnowszych technologii, wskaże na to co w rodzicu nieuzdrowione. Robi to z miłości, nieświadomie. Wikła się, próbuje ratować ale to już odrębny temat.

Gdy słowa dziecka ranią Cię, to wsłuchałabym się w te zdania, to skarbnica wiedzy o Tobie rodzicu.

Poniżej przykłady z sesji oraz mojego osobistego doświadczenia (jestem mamą dwojga nastolatków 17 i 15 lat):

‘Jesteś taka jak babcia’

‘Mogłabyś schudnąć’

‘Mama mojej koleżanki jest bardziej wyluzowana’

‘Macie kija w tyłku’

‘Inne dzieci mogą, Ty jak zawsze masz problem’

‘Ale z Ciebie manipulantka’

‘Kłamiesz jak wszyscy’

‘Nic dziwnego, że ojciec ma Cię dosyć’

‘Gdybym miała wybierać pomiędzy Tobą a mamą, wybrałabym mamę’

‘Kontrolujesz jak hitler’

…dopisz swoje…

Co dalej?

Dosłownie, te słowa, ‘żywcem’ wzięte od dziecka, zapisz i obejrzyj z każdej strony.

Co czuję, gdy dziecko tak mówi?

Dlaczego te słowa mnie ranią? Kto tak mówił/mówi? Rodzice? Szef? Mąż?

Która to rana: odrzucenia, porzucenia, zdrady, niesprawiedliwości, czy upokorzenia? (I tutaj polecam Ci książkę ‘Ulecz swoje pięć ran’ Lise Bourbeau’)

Gdy rodzic zajmuje się swoją raną dziecko odpuszcza, ‘magicznie’ temat znika. Dziecko czuje się zwolnione, wolne, może żyć swoimi sprawami.

Moja refleksja: dar przekazania życia dziecku to także wielki dar nauki oglądania siebie, rozwoju, przyjmowania odpowiedzialności, nauki bezwarunkowego kochania, uznawania, zgody, akceptacji…siebie.

Magdalena Magrian-Lewandowska

p.s. Mój autorski, w pełni własny, bez AI, tekst. Nie wyrażam zgody na kopiowanie/cytowania bez podania mnie jako autora.

———————-

Zapraszam do wspólnej pracy

Sesje indywidulane, konsultacje: ustawienia systemowe, hellingerowskie, psychobiologia, praca z wewnętrznym dzieckiem, praca z emocjami, praca z przekonaniami.

Sesja trwa 1h-1.15h.

Cena: 422zł

Zapisy magdalena@magdalenamagrian.com

Więcej info: magdalenamagrian.com