Mam takie doświadczenie na dzisiaj, że istnieje złudzenie bazowe, wokół którego budowane są pozostałe.
Bazowe złudzenie tkwi w relacji z rodzicami, szczególnie z matką, ale żyje już swoim własnym życiem i jest projektowanie na ludzi wokół.
‘Jestem inna niż Ty mamo’. ‘Jestem inny niż Ty tato’.
Woń złudzenia bycia innym jest odurzająca. Potrzebuje takim być, by dawać nadzieję i budować kolejne. To odurzenie potrzebne jest do poradzenia sobie z głęboko doświadczoną krzywdą.
Wyparty przy tym żal tłumi dostęp do smutku i złości. Tłumi dostęp do dożycia żałoby okresu dzieciństwa oraz złości, będącej bazą do stania w swoim miejscu i brania od życia odważnie co daje, w każdym wymiarze.
Jako rekompensata za doświadczoną krzywdę pojawia się poczucie wyższości, bycia lepszym, w języku świata rozwoju: z wyższym poziomem świadomości.
To poczucie wyższości, de facto, jest wynikiem głębokiego przekonania, że jest się gorszym. Doznana krzywda się wydarzyła, wpisana jest w ciało. Krzywdzone dziecko jest przekonane, że rodzice tak krzywdzą, bo jest z nim coś nie tak. Gdyby było inne, kochaliby.
Poczucie wyższości jest projektowane na relacje i ludzi wokół. Wyparta pogarda prowadzi do bycia złośliwym, czasem wrednym. ‘Tylko żartuję’, ‘Nie znasz się na żartach?’. Już dawno przestało być tylko o rodzicach. Za to są oczekiwania do świata: ‘mogłaby się opamiętać, ja bym tak nigdy nie zrobiła, jak mógł tak powiedzieć, czekam na przeprosiny, normalni ludzie tak nie robią, w zdrowej relacji ludzie zachowują się inaczej’.
Oczekiwania wobec świata i ludzi płynące ze złudzenia, że jest się innym od swoich rodziców to labirynt pełen bólu, strachu, lęków, złości, pogardy, żalu, innymi słowy cierpienia. Bo bazowe złudzenie wymusza kolejne. Lista oczekiwań wobec świata i ludzi rośnie.
Wy dla mnie.
‘Wy dla mnie’, zamyka drogę do ‘Ja dla siebie’, by móc dojrzeć do ‘Ja dla świata’.
‘Jestem swoimi rodzicami’. Parafrazuję tutaj mistrza, Berta Hellingera.
To zdanie może budzić opór na granicy z obrzydzeniem. Tylko wtedy, gdy brane jest na głowę, umysł. Gdy wypowiadane z czucia, opór znika. To proces duchowy.
Taka postawa zgody pozwala paradoksalnie poczuć, że… nie jestem swoimi rodzicami.
Daje szansę wybrania inaczej, po swojemu. Nie w opozycji do, w walce, w przekorze, w wywyższeniu. Nie w nieświadomej lojalności.
Nadzieja, iluzja, złudzenie wtedy przemienia się w możliwości.
Postawa zgody daje szansę na inne wykorzystanie zasobów płynących w rodzie. Daje szansę na pełne zaciekawienia i otwartości wzięcie od innych osób. Daje szansę na branie i dawanie, na wymianę bez wstydu, poczucia winy i lęku.
‘Jestem taka jak Ty mamo’. ‘Jestem taki jak Ty tato’.
Czucie tej jakości prowadzi do wolności od złudzeń i życia po swojemu, do ‘Jestem sobą’.
Magdalena Magrian-Lewandowska
Prowadzę gabinet ‘Porządki Życia’ stacjonarnie w Gdańsku oraz online. Prowadzę sesje ustawień 1:1, 1:2. Prowadzę także sesje psychobiologii.
Zapisy:
